ای حرمت ملجا ئ درماندگان 
دور مران از در و راهم بده
لایق وصل تو که من نیستم
اذن به یک لحظه نگاهم بده

پ.ن :از اون غروبهایی بی پدر و مادری  هست که یاد اموات بی آنکه بخواهم رهایم نمیکند ... مادر بزرگ را از همه بیشتر یاد دارم اگه بود میگفت : "بالا بیر آز حلوا پیشیر بو آغشام اوللرین گوزی یولدا" ...

+ نوشته شده در دوشنبه ٤ بهمن ۱۳۸٩ساعت ٧:۱٠ ‎ب.ظ توسط yasamin نظرات ()