کجائی خدا ؟ صدای منو مشنوی؟

فاصله بين کفر و ايمان

             يعنی همون برزخی که من توش گير افتادم 

                                                                   عجب تلخه

 نمی دانم  شبه يا روز

                               آسمون آفتابی يا ابری

 ميشه يکی منو به مهمونی بارون ببره

من حسرت کشيده رو ...

     نوازش دست مهربونی   را تمنا دارم که سالهاست زير خاک پوسيده و نمی خوام باور کن مرگ  ستاره .... 

 و هميشه  به خيال اون به ستاره های ديگه نيم نگاهی دزدکی

 نه ستاره من چيز ديگه ای بود

دل تنگم دل تنگ تنگ تنگ

کسی هست که اشکهام رو از روی گونه هام پاک کنه ؟

کسی هست که بگه اين هم ميگذره

پس کو مگه دنيا به آخر رسيده ؟

مگه سيل فنا آمده يکی منو با خبر کنه

+ نوشته شده در چهارشنبه ۱ مهر ۱۳۸۳ساعت ٤:٤٠ ‎ب.ظ توسط yasamin نظرات ()