اول شب افکار لجام  گسیخته ،

آخر شب عربده های مستانه رهگذران زیر پنجره

                                              و صبح آواز مرغهای دریایی 

                                                         حرام میشودخواب بر چشمانم که خسته است

نقشی دارم در زندگی که هر هفته تکرار میشود از دوشنبه صبح تا غروب جمعه ،بهای بودن در سرزمینی که سرد است و کمتر آفتاب بخود می بیند و پراست از رنگ ،رنگهای شاد  آنقدر که رنگهای تیره در بین آنها گم است ... مرگ کمرنگ است اینجا  مثل نگرانی هایشان ..

من یک محقق ام ،راهی نیست تا پایان  

اما  من در آغازی هستم  تا بی نهایت هستی برای آموختن .

از هر آنچه بر سرزمینم میگذرد آگاهم اما هستند کسانی که بهتر مینوسند اخبار آزار دهنده را

و دغدغه یشان تمامی ندارد که مصائب مردم نیز ...

+ نوشته شده در سه‌شنبه ٥ شهریور ۱۳۸٧ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ توسط yasamin نظرات ()