بگذار که بر شاخه اين صبح دلآويز

 بنشينم و از عشق سرودی بسرايم

 آنگاه به صد شوق چو مرغان سبکبال

پر گيرم ازين بام و به سوی تو بيايم

 پرواز به آنجا که نشاط است و اميدست

پرواز به آنجا که سرود است و سرور است

آنجا  که سراپای  تو در روشنی صبح

رويای شرابی است که در جام بلور است...

 

+ نوشته شده در سه‌شنبه ۳ آذر ۱۳۸۳ساعت ۱۱:۳٧ ‎ق.ظ توسط yasamin نظرات ()